بسیاری از مالکان ساختمان تصور می‌کنند که فقط نصب دودگر یا آژیر آتش‌نشانی کافی است. اما حقیقت این است که سیستم اعلام حریق به تنهایی فقط هشدار می‌دهد و هیچ اقدامی برای مهار آتش انجام نمی‌دهد. در این فاصله، آتش می‌تواند به سرعت گسترش یابد و خسارت‌های جبران‌ناپذیری ایجاد کند.
سیستم اطفا حریق دقیقاً همین gap را پر می‌کند. این سیستم‌ها شامل آبپاش‌های اتوماتیک، سیستم‌های گازی (مانند FM200 یا اینرت)، کف و پودر هستند. به محض تشخیص دما یا دود، به طور خودکار فعال می‌شوند و آتش را در مراحل اولیه خاموش یا کنترل می‌کنند.
در ساختمان‌های مسکونی بلندمرتبه، دفاتر کار، مراکز داده، انبارها و پارکینگ‌ها، داشتن هردو سیستم اجباری یا حداقل بشدت توصیه می‌شود. برای مثال، در سرور روم‌ها، سیستم گازی از تجهیزات حساس در برابر آب محافظت می‌کند، در حالی که دودگرها هشدار صوتی و تصویری می‌دهند.
جالب است بدانید ترکیب این دو سیستم نه تنها ایمنی را افزایش می‌دهد، بلکه حق بیمه ساختمان را کاهش می‌دهد و از مالک در برابر مسئولیت‌های قانونی محافظت می‌کند. بنابراین، هوشمندانه‌ترین تصمیم، نصب توأمان سیستم اعلام و اطفا حریق است.